معرفی و نحوه کنترل علف هرز پنجه مرغی | سایت گلابی

معرفی و نحوه کنترل علف هرز پنجه مرغی

علف هرز پنجه مرغی

آشنایی با گیاه پنجه مرغی

علف هرز پنجه مرغی نام علمی: Cynodon dactylon (L.) pres یک علف هرز سرسخت است که بیشتر در مناطق گرم رشد می کند و بیشتر باغات ، مزارع و چمنزارها ، در کنار جاده ها ، به ویژه محصولات یک ساله و زمین های بایر را آشفته می کند.
برای مشاهده انواع نهال های دارای گواهی سلامت و خرید نهال می توانید به سایت گلابی مراجعه کنید.
پنجه مرغی علف هرز سرسختی است که بیشتر در مناطق گرم رشد می کند و بیشتر باغات و مزارع و حتی زمین های بازی و چمنزارها ، کنار جاده ها ، به ویژه محصولات یک ساله و زمین های بایر را آشفته می کند. از گیاه پنجه مرغی برای بهبود روند تخمیر در تهیه نوشیدنی های تند استفاده می شود.

گیاه‌شناسی علف هرز پنجه مرغی

پنجه مرغ گیاهی است چند ساله ، از خانواده Poaceae ، خزنده یا ساکن ، که به 10 تا 45 سانتی متر قد می رسد و توسط بذر ، ریزوم  یا استولون تکثیر می شود. ساقه های خزنده بالاتر از سطح زمین و ساقه های زیرزمینی به شکل سیم هستند و دارای شاخه های کوتاه و برگهای پوسته ای متعددی هستند. شاخه های جدید از گره های ریزوم ها و استولون ها بیرون می آیند.
طول برگها 2.5 تا 10 سانتی متر است و به رنگ سبز مایل به آبی یا سبز تیره به نظر می رسند. گل آذین از 4 خوشه ضعیف تشکیل شده است که در انتهای یکی از ساقه ها تشکیل می شود. سنبله ها تقریباً 4 سانتی متر طول دارند و از گروهی از سنبله ها تشکیل شده اند که در یک طرف سنبله بدون پایه و در دو ردیف قرار می گیرند.

 

چرخه زندگی علف هرز پنجه مرغی

بذر این گیاه می تواند در پاییز یا بهار جوانه بزند. علاوه بر بذر ، این گیاه از طریق تکه تکه شدن و پراکندگی قطعات ریزوم یا استولون که توسط ماشین آلات کشاورزی یا روشهای دیگر انجام می شود ، می تواند تولید مثل کند.

مناطق پراکنش گیاه پنجه مرغی

گیاه “پنجه مرغی” از اصل (منشا) آسیا ، به ویژه هندوستان تا خاورمیانه و همچنین بومی (آفریقا) شناخته شده است. تاکنون هشت گونه از تیره Cynodon در آفریقای جنوبی شناسایی شده است. امروزه پنجه مرغی در سراسر اقلیم های استوایی (پاره گرمسیری) و نیمه گرمسیری زمین به عنوان یک گیاه جهان وطنی و همه جا حاضر بین 45 درجه شمالی تا 45 درجه جنوبی و تا 3000 متر از سطح دریا یافت می شود. این گیاه با آب و هوا و انواع مختلف خاک بسیار سازگار است. پنجه مرغی (چمن برمودا) بومی برمودا نیست ، اما شناخته شده است زیرا تصور می شود در قرن نوزدهم از آنجا به آمریکای شمالی حمله کرده است.
پنجه مرغی علفهای هرز مهاجمی در استرالیا ، اندونزی ، سنگاپور ، کامبوج ، ویتنام ، ایالات متحده ، مکزیک ، کاستاریکا ، شیلی ، پورتوریکو ، کلمبیا ، اروگوئه ، آرژانتین و برزیل است. این گیاه اکنون در 57 کشور جهان به عنوان یک علف هرز بزرگ یا جدی در نظر گرفته شده است.

شرایط اکولوژیک مناسب علف هرز پنجه مرغی

برخی از محققان حداقل شرایط رشد پنجه مرغی را به شرح زیر ذکر کرده اند:
روزهای 8 ساعته با دمای 15 درجه سانتیگراد
شبهای 16 ساعته با دمای 5 درجه سانتیگراد.
“پنجه مرغی” ریزوم و استولن  قادر به ریشه زایی در گره های تماس با خاک مرطوب هستند ، بنابراین ریزوم ها و استولن  ها می توانند زنده بمانند و گیاهان جدیدی تشکیل دهند. ریزوم های “پنجه مرغی” در خاک (به عمق 1-6 اینچ) در زمین های دست نخورده به صورت سطحی رشد می کنند ، اما پس از نرم شدن خاک به دلیل شخم زدن یا دیسک به عمق بیشتری نفوذ می کنند.
“پنجه مرغی” قادر به تحمل دوره های طغیان است اما در چنین شرایطی قادر به رشد نخواهد بود. پنجه مرغی توانسته است طی چند هفته در برابر سیلاب در مناطق مستعد بنگلادش (در امتداد گنگ-براهماپوترا) 9 متر مقاومت کند. پنجه مرغی به مدت 8 روز در برابر جاری شدن در آب جاری و در آب راکد مقاومت می کند.
پنجه مرغی طیف وسیعی از pH را تحمل می کند اما خاک اسیدی را بهتر از خاک قلیایی تحمل می کند. این گیاه بیشترین رشد را در خاکهای حاوی نیتروژن بالا ، کلسیم کافی و 5.5 pH نشان می دهد.
پنجه مرغی تحمل خوبی به شوری دارد و فقط در چنین شرایطی رشد آن کمی کاهش می یابد زیرا گیاه در شرایط شوری جهت زنده ماندن جهت مواد فتوسنتز را از شاخه ها به ریشه تغییر می دهد.

 

خصوصیات ازدیاد و رشد علف هرز پنجه مرغی

گیاه “پنجه مرغی” به دو روش زیر تکثیر می شود:
روش رویشی (غیرجنسی) با کمک استولن s و ریزومs
روش تولید مثل (جنسی) با کمک دانه ها
پنجه مرغی از طریق انتقال اجزای ریزوم و استولن  توسط: حیوانات ، به ویژه سم ، ماشین آلات کشاورزی ، آب روان و انسان (دست زدن به علوفه تازه) گسترش می یابد. پنجه مرغی می تواند بیش از 20 جوانه جدید از هر گره استولن  در ماه تولید کند ، علاوه بر این 12 جوانه پنجه جدید و 3 جوانه ریزوم خفته.
روش تولید مثل در تولید “پنجه مرغی” به دلیل نیاز به بستر مناسب از اهمیت کمتری برخوردار است. “پنجه مرغی” برای کاشت به 9-11 کیلوگرم بذر در هکتار نیاز دارد. هر کیلوگرم از این دانه ها حاوی 4.4 میلیون دانه است. بذرها قبل از کاشت با قارچ کش لیندان درمان می شوند ، خصوصاً در مواردی که مورچه ها آسیب ببینند.

خسارات گیاه پنجه مرغی

1) احتمال مسمومیت تعلیف “پنجه مرغی” در گوسفندان ، اسبها ، خوک ها و گوساله ها وجود دارد ، اما هیچ مدرکی در مورد مسمومیت بز وجود ندارد.
1-1) اساس مسمومیت گیاهی “پنجه مرغی” شامل: گلوكوزیدهای سیانوژنیك و اسید پروسیك (HCN) است كه بلافاصله بعد از بارندگی مقدار آن در گیاه به حداكثر می رسد.
2-1) علوفه گیاهان یخ زده “پنجه مرغی” می تواند باعث افزایش اسید اگزالیک در ماده اولیه شود ، اما این منجر به مسمومیت دام نمی شود.
علائم مسمومیت با پنجه مرغی در دامها عبارتند از:
تلو تلو خوردن
بدن لرزیدن
تپش قلب
مشکل تنفس
2) “پنجه مرغی” بعد از “صدف صد ساله” (Cyperus rotundus) دومین علف هرز مهم از نظر شیوع آب و هوایی و میزان آسیب گیاه است. این گیاه برای بسیاری از محصولات باغی از جمله برنج ، پنبه ، نیشکر ، تنباکو ، سبزیجات و تابستان ، یونجه ، پیاز ، جوت ، گیاهان زینتی ، گیاهان مرتعی ، تاکستان ها ، مرکبات و زیتون به عنوان علف هرز مضر در نظر گرفته شده است.
3) گیاه “پنجه مرغی” بر برخی گیاهان از جمله درختان هلو و مرکبات اثرات “آسیب دیگر” یا “آللوپاتی” دارد. وجود عصاره گیاه “پنجه مرغی” خصوصاً در خاکهای سبک می تواند تا 4 ماه از ریشه زایی نهال جو و خردل و همچنین رشد گیاهان بالغ تا دو ماه جلوگیری کند.
4) گرده پنجه مرغی منبع اصلی آلرژی در برخی افراد ، از جمله تب یونجه در مناطقی مانند آریزونا است. همچنین گزارش هایی از آلرژی به آسم در مالزی ، برزیل و هند گزارش شده است.
5) گیاه “پنجه مرغی” میزبان برخی نماتدها ، گروهی از بندپایان و تعدادی ویروس گیاهی است.

علف هرز پنجه مرغی

موارد استفاده گیاه پنجه مرغی

1) کاربردهای علوفه ای :

پنجه مرغی گیاهی با رشد سریع ، دارای ارزش علوفه ای بالا و طعم خوب دام مخصوصاً در اوایل رشد است ، بنابراین می توان از آن در تهیه علوفه ، علوفه ، یونجه ، گلوله (گلوله) و علوفه یا مرتع تازه استفاده کرد “پنجه مرغی” در آرژانتین با کاشت بین ردیف های ذرت و آفتابگردان توانسته است در سال حدود 8 تن علوفه خشک در هکتار تولید کند. پنجه مرغی همچنین توانسته است 6 تن علوفه خشک را در 4 کشور چین تحت گرجستان تولید کند. البته تولید آن غالباً در ماههای تابستان (1-3 تن در هکتار) در مقایسه با ماههای زمستان (1/0-1 / 2 تن در هکتار) بیشتر بود.

گیاه “پنجه مرغی” برای تولید 5 تن علوفه خشک در هکتار به 75 کیلوگرم نیتروژن خالص ، 20 کیلوگرم فسفر خالص و 15000 متر مکعب آبیاری سالانه (معادل 1500 میلی متر بارندگی) نیاز دارد.
عملکرد علوفه پنجه مرغی در منطقه جورجیا در ماه ژوئن 2.9 تن در هکتار و در ماه اکتبر 0.3 تن در هکتار بود.
گیاه “پنجه مرغی” به ترتیب در اوایل و اواخر رشد به ترتیب 14/3 – 3/8 درصد پروتئین خام دارد ، اما در صورت تأمین نیتروژن ، می تواند به 22 درصد پروتئین خام برسد ، که در این حالت معمولاً با فرمولاسیون گلوله برای تغذیه طیور استفاده می شود. تأخیر در برداشت علوفه “پنجه مرغی” باعث افزایش مواد اولیه و کاهش پروتئین خام علوفه می شود.
پنجه مرغی در بعضی از نقاط جهان با گل گاو نر پرورش داده می شود و از آن برای چرا گاوهای شیری استفاده می شود. پنجه مرغی همچنین به عنوان یک فرهنگ مخلوط با شبدر سفید و لسپیدزا استفاده می شود.
از مراتع “پنجه مرغی” می توان برای تغذیه استفاده کرد: غازها ، اردک ها ، بزها ، گوساله ها و گاومیش ها ، اما چنین مراتعی تحمل پایمال شدن توسط دام های سنگین را ندارند. پنجه مرغی همچنین منبع غذایی مهمی برای حیات وحش است.

2) کاربردهای داروئی :

پنجه مرغی بعد از ریحان ، دومین گیاه مقدس در هند است. این گیاه به دلیل فعالیت های “آنتی اکسیدانی” در هند ، یکی از سه گیاه دارویی است که برای کنترل بیماری های “از بین بردن نورون” تجویز می شود.
گیاه “پنجه مرغی” حاوی: پروتئین خام ، کربوهیدرات ها ، مواد معدنی ، اکسیدهای منیزیم – فسفر – کلسیم – سدیم و پتاسیم ، کاروتن ، ویتامین C ، اسید پالمیتیک ، تری ترپنوئیدها و آلکالوئیدها است.
مهمترین کاربردهای دارویی پنجه مرغی عبارتند از:
  • بند آورندۀ خون (haemostatic)
  • خنک کننده بدن (refrigerant)
  • التیام زخم ها (healer)
  • بهبود رنگ چهره (skin complexion)
  • کاهش رنگدانه های پوست (dispigmentation)
  • رفع احساس سوزش (burning sensation)
  • تهیّه مواد ضد پشه (mosquitocidal)
  • تصفیه آب (water purification)
  • پالایش آلودگی خاک از رسوبات نفتی (petroleum sludge) و فلزات سنگین
  • رفع سوء هاضمه (indigestion).

3) کنترل فرسایش خاک :

از گیاه “پنجه مرغی” برای کنترل فرسایش آب و باد استفاده می شود: اراضی شیب دار ، حاشیه رودخانه و تالاب ، مرزهای مزارع برنج و تثبیت تپه های شنی. با این حال ، کشاورزان غالباً هیچ گونه مراقبتی برای محافظت از این گیاه نمی کنند زیرا آنها همیشه “پنجه مرغی” را به عنوان یک علف هرز مهاجم در نظر می گیرند.

4) گیاه زمین پوش :

پنجه مرغی می تواند به عنوان یک گیاه پوشاننده سبز در فاصله ردیف درختان در باغها مورد استفاده قرار گیرد ، بنابراین از: فرسایش ، شیوع آفت و سخت شدن لایه سطح خاک جلوگیری می کند و به سهولت عبور و مرور کمک می کند.

 

شیوه های کنترل پنجه مرغی

الف) کنترل زراعی و مکانیکی :

استفاده از گیاهان “خفه کننده” ، از جمله: گیاهان بلند ، سریع رشد و رشد کامل برای ایجاد سایه شدید در سایبان گیاه “پنجه مرغی” بسیار مفید است. کاشت شدید محصولات کاملاً بلند می تواند از طریق سایه زنی از قدرت گیاهان “پنجه مرغی” بکاهد. تحقیقات نشان می دهد به دلیل رقابت با چمن جانسون ، عملکرد پنجه مرغی طی یک سال 99 درصد کاهش می یابد. رشد آن نیز به دلیل رقابت با کود سبز Acacia smallii 70-90٪ کاهش می یابد.

خورشیدی سطح خاک در ماه های گرم سال به کمک ورق های پلاستیکی در افزایش دمای خاک بسیار موثر است. آفتاب را در ماه های سال که حداقل مه و باد و حداکثر آفتاب دارد ، با استفاده از ورقه های پلاستیکی شفاف و مقاوم در برابر اشعه ماورا UV بنفش به مدت 4-6 هفته خاک دهید. شخم زدن در این روش ضروری نیست ، اما شخم زدن تا عمق کمتر از 3 اینچ می تواند تا حدی مفید باشد ، در حالی که شخم عمیق تر بذرهای علف های هرز سطحی را به خاک های عمیق تری منتقل می کند ، بنابراین سیستم را از گرما محافظت می کند.

مالچ پلاستیکی سیاه و ژئوتکستایل می توانند گیاه “پنجه مرغی” را تضعیف کرده و در صورت تداوم با جلوگیری از رسیدن نور خورشید به سطح بستر ، از مرگ آن جلوگیری کنند. حداقل 6-8 هفته طول می کشد تا این عمل در تابستان موفقیت آمیز باشد. انجام این کار در زمستان مفید نخواهد بود. هنگام قرار دادن ورق های پوششی ، نباید فاصله ای بین آنها وجود داشته باشد تا از خروج استولن  و ریزوم از خاک کاملا جلوگیری شود.
استفاده از گاوآهن ، دیسک و روتوایلر در ماههای خشک سال می تواند آسیب جدی به ریزوم ها و “پنجه مرغی” استولن  ها وارد کند. همچنین ، جمع آوری ریزوم ها و استولن ها پس از انجام اقدامات فوق با “”ریک” (raking) به مزایای آنها می افزاید. گاوآهن های عمیق تر از 6 اینچ ریزوم ها را از اعماق خاک به سطح بالا می برند.

ب ) کنترل بیولوژیک :

پاتوژن های قارچی شامل :

  • لکه برگی پنجه مرغی (Drechslera cynodontis)
  • سیاهک آشکار پنجه مرغی (Ustilago cynodontis)
  • زنگ زرد پنجه مرغی (Punninia cynodontis)
  • بوته میری غلات (Fusarium poae).
  • لکه برگی غلات (Helminthosporium)

پ ) کنترل شیمیایی :

کنترل شیمیایی “پنجه مرغی” مستلزم: انتخاب علف کش مناسب ، زمان دقیق محلول پاشی و تکرار تیمار است.
اوایل بهار که نهال های جدید “پنجه مرغی” کمتر از 6 اینچ طول دارند و کمترین میزان کربوهیدرات را در اندام های زیرزمینی ذخیره می کنند ، بهترین زمان استفاده از علف کش های انتخاب شده “ضد علف” است. همچنین توصیه می شود قبل از رشد گیاه به طول 6 اینچ ، سمپاشی را تکرار کنید. علف کش های زیر ممکن است در این زمینه مفید باشند:
سیتوکسیدها مانند: Grass Getter
Flasifop مانند: Fusilide ، Ornamek ، Grass-B-Gon
Clitodim مانند: Enovi.
دالاپون با سرعت 6-12 کیلوگرم در هکتار در کنترل گیاهان جوان “پنجه مرغی” موفق بود.
“پنجه مرغی” را می توان با علف کش ها کنترل کرد: Misotrion ، Amazapir ، Ornamek ، Flasifop-butyl و Turflan ester (تری سیکلوپیر).
برخی مطالعات اثرات مفید علف کش های : توفوردی ، گلیفوسیت ، سولفونیل اوره (آمازاپیر ، سولفومتورون ، تیازمپیر) را بر گیاه “پنجه مرغی” نشان داده اند.
منبع: gg.gg is.gd bit.ly

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *