راهنمای کاشت و تکثیر درخت لیچی

راهنمای کاشت و تکثیر درخت لیچی

لیچی یا سرخالو

لیچی بومی جنوب چین است و در اواخر قرن هفدهم به هند آمد. چین و هند در تولید لیچی رتبه های اول و دوم را دارند و پس از آنها تایوان و ایالات متحده قرار دارند. لیچی در اصل یک میوه جنگلی بود ، اما کم کم مردم جنوب چین و شبه قاره هند شروع به کشت آن کردند و باغ های لیچی ظهور کرد که هم مکانی زیبا برای تفریح ​​بود و هم مکانی برای چیدن و صادرات این میوه بی نظیر.

امروزه این میوه گرمسیری در تایلند ، فیلیپین ، هند ، آفریقای جنوبی ، ایالات متحده ، نیوزیلند ، ژاپن ، استرالیا و پاکستان کاشته می شود ، اما منشا انواع با کیفیت بالا شبه قاره هند ، به ویژه پاکستان است. درخت لیچی میوه ای بسیار خوشمزه و خوشمزه دارد که کمتر از سایر کشورها در ایران یافت می شود.

خصوصیات گیاهشناسی درخت لیچی

لیچی یک درخت گرمسیری است ، برگها کاملاً بیضی شکل ، از دو طرف باریک و تیز و مواج است. گلهای آن کوچک است ، میوه آن به اندازه یک سیب است که از آن یک نوشیدنی معطر و خوشمزه تهیه می کنند. پوست میوه آن قرمز و چرمی و تیغ دار و شبیه توت فرنگی است.
میوه لیچی از نوع شافت است و اجزای تشکیل دهنده آن شامل پوست میوه (exocarp) و گوشت میوه (mesocarp) و endocarp می باشد که حاوی یک بذر درون اندوکارپ است. پوست میوه آن ضخیم ، ترد و نسبتاً نرم است و رنگ آن بسته به شکل یکنواخت تیره یا صورتی است و برجستگی هایی به شکل دکمه پهن روی پوست وجود دارد. قسمت گوشتی این میوه آریل لیچی نام دارد و به رنگ سفید ، آبدار ، نیمه شفاف و ژلاتینی است و از دانه ها جدا شده است.

 

شرایط محیط رشد درخت لیچی

لیچی از گیاهان مناطق نیمه گرمسیری بوده و گلدهی و میوه دهی آن زمانی افزایش می یابد که این گیاه در زمستان تحت تأثیر یک دوره خشکی و یا هوای خنک قرار بگیرد و این شرایط در مناطق نیمه گرمسیر فراهم می شود.

رشد این درخت کند بوده و 6 سال پس از کاشت تولید میوه می کند و به باردهی می رسد. بنابراین می توان در باغات لیچی از سبزی های خانواده بقولات و یا گونه های سایه دوست استفاده کرد که اینکار باعث ایجاد درآمد سالیانه برای باغدار و همچنین حاصلخیری خاک خواهد شد. از درختان پاپایا و آناناس هم می توان به عنوان درخت پر کننده برای لیچی استفاده کرد.

روش کاشت و تکثیر درخت لیچی

ازدیاد لیچی از طریق بذر به علت تفرق صفات، دوره نونهالی بالا (6سال) و کیفیت پایین میوه توصیه نمی شود. روش تجاری ازیاد آن خوابانیدن هوایی بوده و بهترین زمان انجام این روش در خرداد ماه می باشد که برای بهبود ریشه زایی می توان از IBA استفاده کرد.

روش تکثیر لیچی از طریق نهال نیز امکان پذیراست. کاشت نهال بسیار آسان است. کاشت نهال لیچی با توجه به گونه‌های مختلف متفاوت است که در زیر به آنها اشاره شده است.

نهال ریشه لخت :

در این نوع نهال ابتدای گودالی ایجاد کنید، سپس کمی خاک درون آن بریزید و نهال را در درون آن قرار دهید و اطراف آن را با خاک نرم و مناسب پر کنید سپس گیاه را آبیاری کنید.

نهال گلدانی :

در نهال گلدانی نیز ابتدا گودالی ایجاد نمایید سپس گلدان را شکسته و نهال را با خاک گلدان مستقیماً در گودال قرار دهید و اطراف آن را پر کنید. سپس گیاه را آبیاری کنید.

نهال گونی پیچ یا نایلون پیچ :

در این نوع نهال نیز ابتدای در محل مورد نظر گودالی ایجاد کنید و سپس نهال را با نایلون و گونی در درون آن بگذارید همچنین می‌توانید پس از گذاشتن گلدان در درون گودال نایلون یا گونی را بردارید.

بهترین زمان کاشت نهال لیچی

توجه داشته باشید که اگر نهال در زمان مناسب خود کاشته نشود ممکن است نتیجه عکس بدهد. بهترین زمان برای کاشت نهال زمانی است که گیاه در خواب به سر می رود به همین منظور در مناطق گرم، معتدل و نیمه سردسیر کاشت نهال در فصل پاییز انجام می‌شود توجه داشته باشید که کاشت نهال در فصل پاییز به گونه‌ای باشد که با شروع فصل یخبندان ریشه نهال با محیط انس گرفته باشد. در مناطق سردسیر کاشت نهال پس از یخبندان و از بین رفتن سرما و باد هست. حال آنکه کاشت نهال‌های گلدانی را می‌توانید در هر زمانی با وجود شرایطی خاص انجام دهید.

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی درخت لیچی

هر 100 گرم وزن میوه حدود 66 کیلوکالری انرژی، 16.53 گرم کربوهیدرات، 15.23 گرم قند، 1.3 گرم فیبر، 0.44 گرم چربی، 0.83 گرم پروتئین، 1% تیامین، 4% ریبوفلاوین، 4% نیاسین، 8% ویتامین ب 6، 4% اسیدفولیک، 119% (71.5 میلیگرم) ویتامین ث، 1% کلسیم، 1% آهن، 3% منیزیم، 3% منگنز، 4% فسفر، 4% پتاسیم و 1% سدیم و روی دارد.

  • این میوه برای درمان بیماری های معده و هضم غذا بسیار مفید است.
  • در موارد بزرگ شدن غدد و تومورها تجویز می شود.
  • از میوه و برگ درخت برای معالجه گزش جانوارن سمی استفاده می شود.
  • دانه آن تشنگی را تسکین می دهد.
  • دانه آن اثر خنک کنندگی و قابض و مسکن درد دارد.
  • دانه آن برای معالجه آماس بیضه مفید می باشد.
  • جوشانده ی گل و پوست درخت و ریشه آن برای غرغره و التیام زخم مفید می باشد.
  • در هند و چین دانه و میوه آن را برای تسکین سرفه می خورند.

</div

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *